சோழர் காலத்தில், கருவூலக் கணக்கின் வெளிப்படைத் தன்மை குறைந்து ஊழல் பெருகியபோது, அரசரே இதனை உணர்ந்து நீதி தவறான நிர்வாகத்தைக் களைந்தார். பாண்டிய வம்சத்தின் ஒரு பிரிவான மறவர், தங்களுக்குள் ஏற்பட்ட பிளங்களால் போரில் ஈடுபட்டபோதும், நடுநிலை வகித்த வணிகர்கள் பெரும் நஷ்டம் அடைந்தனர். பல்லவ மன்னரான மகேந்திரவர்மன் காலத்தில், தேவாரத் திருத்திகள் எழுச்சி பெற்றபோது, சமயப் பி狂ம் கொண்டு பல கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டதைக் கட்டுப்படுத்த அவர் முயன்றது இந்த குறளின் விளக்கமாகும்.