நண்பனின் விருப்பத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு ஒருவர் செயல் புரியும் வேளை, பிறர் அதைச் செய்யத் தூண்டுவதற்குக் கூடத் தேவையில்லை. அச்செயல் நல்லெண்ணத்துடன் நிகழும் போது, அதுவே நட்பின் உயர்வைக் காட்டுகிறது. எனவே அறிவார்ந்த நண்பர்கள், அவ்வினையை மனதார ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.
குடியியல் · பழைமை
குறள் 804 of 1330
விழைதகையான் வேண்டி இருப்பர் கெழுதகையாற்
கேளாது நட்டார் செயின்.
Or get one every morning
Subscribe on WhatsAppபாரம்பரிய விளக்கம் · Traditional explanation
தம் நண்பர் உரிமை எடுத்துக் கொண்டு தம்மைக் கேளாமலேயே ஒரு காரியத்தைச் செய்தால் அக்காரியத்தைத் தாம் அறிந்திருந்தாலும் நண்பரால் விரும்பிச் செய்யப்படுவது என்பதனால் அறிவுடையார் அதை ஏற்றுக் கொள்ளவே செய்வர்.
Reader perspectives
What the Council heard back
பழமை என்னும் இந்த குறள், நட்பின் ஆழமான புரிதலையும், விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மையையும் பேசுகிறது. நண்பனின் நற்பெயர் காக்க, ஒருவரின் விருப்பம் நிறைவேறாவிட்டாலும் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் பண்பாடு சங்க இலக்கியத்தில் காணப்படுகிறது; அதுவே இஃதும் ஒன்று. ‘விழைதகையான்’ என்ற ஒலி நயம், நண்பனுக்கான ஏக்கத்தையும், ‘கெழுதகை’ எனும் பணிவின் மதிப்பையும் உணர்த்துகிறது.
சோழர்கள், பாண்டியர்கள் மற்றும் பல்லவர்கள் காலங்களில் அரசர்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட நட்புறவுகள், ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவி செய்து கொள்ளும் மனப்பான்மையைக் காட்டுகின்றன. உதாரணமாக, முதலாம் ஆதித்ய சோழன், பாண்டியர்களுடன் போரிடும்போது, சில நேரங்களில் பல்லவர்களிடமிருந்து ஆதரவு பெற்றார்; இது நண்பரின் விருப்பமின்றி நடந்தாலும், நன்மை பயக்கும் என்று கருதப்பட்டது. இத்தகைய சமயங்களில், நட்புணர்ச்சி மேலோங்கி இருந்ததால் அரசர்கள் அதனைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.
Want a brand-styled reel of this kural in your language? create your own